Er is alweer meer dan een maand voorbij sinds mijn laatste verslag..wat gaat de tijd snel. Op dit moment ben ik bijna 7 weken aan het reizen door Thailand.

Even een kleine update over mijn ervaring in het zuiden. In Koh Tao ben ik in totaal 9 dagen gebleven. Ik heb een ontzettend goeie tijd daar gehad. Mijn kamer deelde ik met Marjolijn (die inmiddels weer terug is in Nederland). Na Koh Tao ben ik met een nachtboot naar Krabi gevaren. Een hele ervaring als je je bedenkt dat de vloer volgelegd was met matrassen, de zee ontzettend wild was en ik in totaal wel 12 uur onderweg was om naar de plaats van bestemming te komen: Krabi.

Nou had ik me eigenlijk helemaal niet voorbereid op Krabi, ik had geen plan. En dus tijdens het reizen heb ik hier en daar wat rondgevraagd en ontmoette ik een Spaans meisje met wie ik naar Tonsa ben gegaan. Ook dit kostte ons een paar uur om er te komen, maar dat was het zeker waard. Tonsa is een klein plaatsje aan het strand. Op een breedte van 600 meter staan verschillende reggaebarretjes waar elke avond live muziek werd gespeeld, vier restaurantjes met heerlijke verse vis op het menu (zelfs haai) en het strand ligt tussen grote hoge rotsen. Over het algemeen komen hier da nook backpackers met een grote liefde voor klimmen. Ik heb drie heerlijke dagen hier gehad, niet veel gedaan hoor. Gewoon lekker ontbeten, liggen zonnen, fruitshakje drinken en savonds lekker eten en naar een leuk barretje met blote voetjes op de vloer, liggen op een matje...

Vervolgens ben ik naar Koh Lanta gegaan. Samen met mijn Spaanse maatje een bungalowtje gehuurd en twee fietsen. De redden om naar Koh Lanta te gaan was dat ik dichterbij Phuket wilde zijn, aangezien ik de 17de mijn vliegtuig moest halen. Maar ik was zo in de relaxtvibe van Tonsa dat ik niet goed had gekeken op de kaart en eigenlijk veel verder weg was van Phuket! Ach ja, no worries. Koh Lanta was voor mij een periode om echt even te relaxen en even niet teveel andere mensen om me heen te hebben. Ik ben ongeveer drie dagen gebleven en heb daarna afscheid genomen van mijn maatje, die de andere kant opging. Op naar Phuket!

Phuket was een hele goeie ervaring voor mij. Ik ben hier maar twee nachten gebleven, maar dit was voldoende om de oude stad op mijn gemak te bekijken. Ik sliep in het hotel waar opnamens zijn gemaakt voor de film ' The Beach' met Leonardo Di Caprio (als ik tien jaar geleden geweten had dat ik ooit een soort van in de buurt van Leonardo zou komen, had ik dat niet kunnen geloven). Het hotel was prachtig, in Portugese stijl en heel oud. Ik had een grote kamer voor mezelf (voor maar 180 baht= 4,50 euro). Deze twee dagen ben ik echt alleen geweest. Ik ben voor het eerst alleen uit eten geweest en een biertje gedronken in een bar. Overdag heb ik de stad verkent met mijn camera. Omdat er veel kunstenaars wonen en de gebouwen in Portugese stijl gebouwd zijn kon ik me helemaal uitleven met mijn camera! Ik heb heerlijk genoten en voelde me echt wel stoer toen ik later naar de bus liep met mijn backpack op mijn rug en mijn zonnebrilletje op.

17 februari: dag zon, zee en strand. Dag warme avonden, feesten, duiken en Nederlandse vrienden. Vaarwel drukke toeristische stadjes, straatjes en stranden.

Hallo prachtig noord Thailand met je groene bergen, lieve bevolking, spannende keuken, koude nachten, hippie cultuur en vegetarische restaurants...

De eerste week in Noord Thailand heb ik doorgebracht in Chiang Mai. Chiang Mai is de de op 1 na grootste stad van Noord Thailand en is met name bijzonder door zijn oude binnenstad. Alleen hier al bevinden zich 36 actieve tempels, de ene nog mooier dan de andere. De oude stad bevind zich tussen de oude stadsmuren, afgezonderd van de grote nieuwe stad. Ik ben meteen verlieft geworden op Chiang Mai. Na de eerste nacht in een wat minder leuk hostel ben ik met mijn backpackie op gaan zoeken naar een ander onderkomen. Zonder het echt te weten liep ik naar de oude stad en heb ik met geluk een heel goed onderkomen gevonden. Op straat kwam ik een meisje van mijn leeftijd tegen en vroeg haar of zij iets wist. Zij bracht me naar Noina artstudio, een thaise vrouw die teken- en schilderlessen geeft, verhuurt bedden voor 100 baht per nacht (2,50 euro). Hier heb ik een heerlijke tijd gehad. Samen met nog twee Fransen en de eigenaresse heb ik zoveel lol beleeft, tekenlessen gevolgd, uren doorgebracht voor de artgallerie met een biertje en heerlijk uit eten geweest. En ook al scheelden we 10 jaar met elkaar, we hebben de grootste lol gehad..

Maar er zijn meer redenen om van Chiang Mai te gaan houden. In het gebied waar ik verbleef kom je in elke straat wel een goed eettentje tegen. Overall kun je vegetarisch eten voor een spotgoedkoop prijsje (vergeleken met het zuiden). Als je het nog goedkoper wilde, hoefde ik maar een paar straten door om in een groentenmarkt terecht te komen, waar ik mijn verse fruitjes haalde en mijn gember om thee te zetten. De oude stadsmuur bevind zch langs een riviertje en scheidt de wegen in twee richtingen. Om van de ene richting naar de andere te kunnen, moest je over 1 van de vele bruggetjes. Maar hoe rustig de kleine straatjes in de oude stad, hoe ongeloofelijk druk de grote weg langs de oude muur. Maar Mirjam als getraind spinner, ervaren Hollandse fietser, trotseerde alle auto's, soms met handen in de lucht of luid bellend, maar ik heb het overleeft!
In Chiang Mai heb ik nog meer bijzondere mensen ontmoet. Sarah uit de US, een meisje dat in Chiang Mai Engels lesgeven gaat studeren en Greg(US) en Gerred (Duitsland). Maar ook mijn lieve vrienden Merel en Ingmar, die toevallig ook in Chiang Mai waren! Heerlijk om even de tijd te hebben om goed bij te kletsen, ervaringen uit te wisselen en even lekker Nederlands te praten!!

Over het algemeen heb ik niet zoveel gedaan in Chiang Mai. Menig tourist komt hier voor een Thaise kookcursus, jungletrekking, yoga of massage cursus of een bezoek aan 1 van de bergvolken. Ik (daar in tegen) heb me uitstekend vermaakt met simple dingen. Op mijn fietsje de stad verkennen, hier en daar een bakkie koffie drinken en een praatje maken met mensen op straat. Ik ben ontzettend gelukkig geworden toen ik via via te horen kreeg dat ze kralen verkochten in de chinese stad en hier een boel van heb ingeslagen (aangezien ik al mijn tangetjes ed bij me heb). Mijn favoriete plek in Chiang Mai was in de tin van een Boedistische temple. Ik ben hier meerdere keren gaan zitten, met of zonder mijn kralen en voelde me zo gelukkig en rustig. Hierdoor heb ik besloten om een tweedaagse training te doen in een boedische tempel samen met Greg.
De training was voornamelijk gebasseerd op het uitleggen van de basis van het boedisme, het leren van drie verschillende meditatietechnieken en je mocht 24 uur niet spreken (om tot jezelf te kunnen komen). Ik ben ontzettend blij dat ik dit gedaan heb. Ook al was het soms ontzettend moeilijk. Stel je voor, om 5 uur smorgen komt de monnik met een grote bel aan je deur staan. Hij blijft hierop slaan totdat je het licht van je kamer aandoet. Vervolgens wordt je kamergenoot wakker, maar je weet niet wie er eerst gaat douchen (omdat je niet mag praten). In het donker drink je buiten een kopje thee om warm te worden en ga je naar de meditatieruimte. Hier mediteer je ongeveer 1,5 uur. Dat lijkt misschien makkelijk, maar mediteren is een hele worsteing. Voornamelijk omdat je 1,5 in dezlfde positive zit en je moet proberen je hoofd leeg te houden. Denk je bijvoorbeeld aan de pijn in je been, dan moet je in je hoofd denken: voelen, voelen, voelen. Denk je aan problemen thuis dan moet je in je hoofd opzeggen: denken, denken, denken. Net zo lang totdat je weer geconcetreerd bent om verder te mediteren. 1 keer mochten we zelf een plek uitzoeken voor de meditatie. Aangezien i keen natuur liefhebber ben, ging ik onder een boom zitten. Na 10 minuten begon het gekriebel al. In eerste instantie dacht ik aan gewoon wat vliegen, maar na 15 minuten hield ik het niet meer en opened stiekem mijn ogen: mieren, mieren en nog eens mieren. Over mijn benen, armen en onder mijn shirt. Maar ik mocht niks doen dus ik bleef een half uur doodstil zitten en dacht alleen maar: voelen, voelen, voelen. Het was een hele strijd met mijn binnenste, maar daarna voelde ik me zo sterk en zo relaxt dat ik het volgehouden had! Echt gaaf!

Oke en hoe ging het verder die ochtend. Dan gaat iedereen naar buiten, krijg je een kommetje rijst en geef je dit aan de monnik (een monnik leeft van de offers van de bevolking, aangezien zij zelf niets kopen. Er zijn dan ook een heleboel winkels waar je pakketten kunt kopen met eten of toiletartikelen die de mensen aan de monniken geven. Zij doen dit omdat zij de monniken alle rust en ruimte willen geven om door te gaan met het bestuderen van het boedisme en hen te motiveren op deze manier te blijven leven). Na de offering aan de monniken, mag je zelf gaan eten. Alles gaat zwijgend, 20 mensen in witte gewaden in een rij om een kopje rijstsoep te krijgen. En dan begint het shanten. Hardop dank je de boeren voor het verbouwen van het eten en zeg je hardop dat het eten bedoeld is omdat je lichaam het nodig heeft en niet om mooi te zijn, voor plezier of wat dan ook. Boedisten zijn erg bewust van de ongelijkheid in de wereld en staan hier iedere dag meerdere keren bij stil. Na het shanten mochten we eindelijk eten. Het was 7 uur.

Tijdens deze training heb ik Gerred ontmoet. Een jonge jongen uit Duitsland. Samen met Greg en soms met Sarah hebben we af en toe een biertje gedronken, over de nachtmarkten gewandeld en samen gegeten. Ook de nachtmarkt is een bijzondere gewaarwording. Oke het is heel toeristisch, overall in de straten stalt de bevolking hun zelfgemaakte goederen uit om te verkopen. Anders dan in het zuiden, zijn de mensen minder opgefokt en juist heel vriendelijk. Onderhandelen gaat veel relaxter en zonder kibbelen. Na 7 dagen werd het tijd om deze heerlijke stad te verlaten en door te reizen naar mijn volgende bestemming waar ik ow zoveel goeie verhalen over heb gehoord: Pai. Ongeveer 2,5 uur van Chiang Mai vandaan ligt dit kleine stadje. Ook Gerrid en Greg zijn hierheen gegaan en hebben we in hetzelfde guesthouse overnacht. Ieder zijn eigen bungalow aangezien dat maar 200 baht per nacht was (ongeveer 5 euro).

Op dit moment ben ik nog steeds in Pai. Dat betekend dat ik nu bijna 3,5 week hier ben...Waarom ik hier nog steeds ben, wat de drijf is om zolang ergens te blijven en wat ik hier zoal doe is een verslag voor de volgende keer...

Ik denk dat jullie wel even zoet zijn met dit verslag :)

En voor iedereen:

Geniet van iedere dag

sta op met een lach

Denk niet aan gisteren

of morgen

want dat zijn onnodige zorgen

Waardeer de kleine dingen in het leven

want dan kun je liefde geven

Love and peace....Mirjam