Molenpannenkoeken van pa gegeten Check!
Twee geheelde sleutelbenen Check!
Nieuw paspoort Check!
'afscheidsfeestje' Check!
Opblaaskrokodil Eeeh nee...

Drie maanden geleden was ik er heel anders aan toe. Verward, moe en verzwakt kwam ik aan in Nederland. Ik baalde enorm van mijn onverwachtse terugkeer. Ik probeerde in de travelmood te blijven: at alleen tofu en rijst, zat als het kon in de zon, droeg mijn lange rokken en wijde broeken en sprak op facebook dagelijks met mensen die ik tijdens mijn reis had ontmoet..

Mijn zaadjes uit Thailand had ik gepland en na een aantal weken kwam de Thaise basilicum open mooie bloemen uit. Het houten vogeltje uit Bangkok zag ik iedere dag op het bakon, vrolijk met zijn staartje draaien in de wind. Samen met Samantha maakte ik fresh springrolls zoals ik geleerd had in Thailand. Door bezig te zijn met die plantjes keerde beetje bij beetje mijn positiviteit terug. Mijn sleutelbenen genazen en ik begon weer af en toe te werken. Toen ik ook weer wat geld ging uitgeven, kon ik weer wat leuke dingen doen (festivalletje, etentje, weekje Amsterdam). Ik genoot van het feit dat ik mijn zus elke dag kon zien, mijn neefje iedere dag om me heen had en in sommige vriendschappen kon investeren nu ik alle tijd had.

En dan komt de dag waar ik zolang op heb gewacht! Morgen vertrek ik naar Singapore, waar ik één dag ga genieten van Azie. De mensen, het eten, de geur op straat...alles wat ik zo gemist heb afgelopen weken. Na een stop-over van 14 uur vlieg ik door naar Australie. Ik kan niet wachten om de zon op me huid te voelen branden, die relaxte Ozzies om me heen te hebben en Jannie weer te zien! Hoe mijn reis gaat verlopen is ook voor mij weer een verassing. Ik kan geen antwoord geven op de vraag hoelang ik deze keer weer wegblijf. Maar ik hoop nu niet binnen vier maanden terug te zijn vanwege een ongeluk.

Ik hou jullie op de hoogte....

Liefs Mirjam