Anders dan anders...
Mensen die mij kennen weten hoe ik kan genieten van de kleine dingen in het leven. Zo ook tijdens mijn reis. De ene backpacker komt ergens op een nieuwe bestemming aan, zoekt uit wat er te doen is en gaat op avontuur met een (meestal) georganiseerde trip. Ik daarin tegen, heb me de afgelopen 5 weken vermaakt met een paar Thaise vrienden die ik in Pai gemaakt heb. Een georganiseerde kookcursus zat er voor mij niet bij. Iedere ochtend (of middag) kon je mij vinden op de locale foodmarket, tussen de locale bevolking, op zoek naar verse groenten, tofu en fruit om dit vervolgens aan het eind van de middag te bereiden tot een heerlijke maaltijd. De meeste avonden bracht ik door in een guesthouse, samen met mijn Thaise vrienden en backpackers die in dit hostel verbleven hebben we heel wat heerlijke maaltijden bereid. Soms wel 4 tot 5 uur in de keuken, onder het genot van een biertje en gitaarmuziek.
Zodra alles klaar was, werden de schaaltjes op tafel gezet, kaarsen aangestoken en kon iedereen van de schaaltjes snoepen. In Thailand schep je niet een eigen bord op en zelf een kom soep zet je in het midden zodat iedereen met een lepel eruit kan eten.

Dat ik 6 weken op dezelfde plek ben gebleven is misschien anders dan anders. Ik heb hierdoor meer van de Thaise cultuur kunnen proeven en zien. Daarnaast had ik alle tijd om mijn grote hobbies uit te oefenen: koken, fotograferen, sieraden maken (en zo nu en dan een flink stuk mountainbiken).

Pai...
is te omschrijven als klein touristisch stadje, die zichzelf zo bijzonder maakt door de bijzonder getalenteerde kunstenaars die zich daar gevestigd hebben. Als je mooie spullen wilt kopen, een goeie tattoo wilt laten zetten en in op unieke wijze ingerichte koffiehuisjes wilt lunchen ben je in Pai op het juiste adres. Buiten het centrum kun je met een scootertje watervallenen dorpjes bezoeken, wandelingen maken door de bossen (en als je wilt op een olifant), een goeie massage nemen of naar de warmwaterbronnen om een warm bad te nemen.

Binnen die 6 weken ben ik nog eens terug gegaan naar Chiang Mai (de stad waar ik mijn tekenlessen genomen heb). Het duurt 3 uur om daar te komen, in een minibusje, over een helse weg met enorme kuilen en bochten! De reden om terug naar Chiang Mai te gaan isvoornamelijk omdat ik zoveel van deze stad hou.Ik heb wat vrienden bezocht die ik daar eerder gemaakt had, geshopt voor mijn sieraden en wat ingredientenom zelf muesli te maken. Ik heb vier heerlijke dagen gehad, genoten van de mooie oude binnenstad en weer wat aardige mensen ontmoet.

Meah hong song province
Ook heb ik in deze periode een motortrip van 5 dagen gedaan richting de Birmeense grens.
Aller eerst heb ik Sopong bezocht. Hier heb ik een boottochtje door een grot gemaakt. Vervolgens doorgereden naar Meah Hong Song (een stad in het noorden), waar nog niet teveel touristen komen. Hier heb ik voornamelijk tempels bezocht (met Birmeense invloeden). Het toppunt van de trip was toch wel een klein dropje bovenop een berg. Dit dorpje wordt gefinancierd door de koning en hierdoor is het super goed onderhouden. Het bestaat uit 1 lange straat met kleine houten huisjes op palen, geen auto's, geen fietsen, alleen maar kippen en poezen. Als je het straatje uitloopt kom je bij een groot blauw meer, omringt met dennenbomen. Met een bamboovlot heb je een prachtige avond tijdens de zonsondergang! Om 21.00 uur gaat alle electriciteit uit en na een heerlijke maaltijd in het enige restaurant, zie je overal op de veranda;s en in de tuintjes van de bevolking, kaarsjes branden. Echt een magische belevenis.

Na 60 dagen brak helaas de dag aan om vaarwel te zeggen...

Dag Thailand, Hallo Lao..op naar een nieuw avontuur!