Lovely Laos

Sabaai dii (hallo in Laos)

Op dit moment bevind ik me in het zuidelijke deel van Laos. Binnen 30 dagen ben ik van noord Laos naar zuid Laos afgereisd. Een geweldige ervaring met soms ontzettend lange afstanden, langs kleine dorpjes, groene bergen, over hobbelige wegen, in locale tuktuk of bussen..

Na Thailand ben ik de grens overgestoken naar Laos.De meeste touristen/backpackers nemen hier een twee daagse boottocht over de Mekonrivier naar Luang Prabang (ergens meer naar het midden van Laos). Ik wilde graag meer in het noorden beginnen en ben in de Luang Nam Tha provincie gestopt. Deze provincie staat bekend om zijn mooie Bergen, dichte jungle en verschillende volkstammen. Goeie reden dus voor een drie daagse jungle trekking!

Jungletrekking
Onze groep bestond uit een stel uit Amsterdam, een man uit Italie, twee locale gidsen en twee damens uit een dorp die ons eten verzorgden. O m 8 uur smorgens begonnen we bepakt en bezakt aan de eerste dag. Aangekomen in een dorp hesen de vrouwen een grote zak met al het eten op hun rug met het handvat om hun hoofd. Ongeloofelijk hoe sterk de vrouwen hier zijn.
(Het valt me op dat je voornamelijk de vrouwen hier het zware werk doen: stenen verzamelen in de rivier, stukkn bos wegbranden en de verzorging van het eten en de kinderen).
De eerste dag hiken was echt mega zwaar en de zwaarste van alle dagen. De bergen die we beklommen waren heel erg stijl, het dalen was ook niet al te makkelijk aangezien ik soms aan takken moest hangen om niet naar beneden te vallen. Soms liep en we over paden, gleed iemand zijn voet uit en kon diegene zich maar net op tijd hervatten. Keek je naar beneden dan zag je een diepe afgrond. Keek je omhoog dan zag je alleen bladeren van de jungle, heerlijk omdat het zo warm was die dag en dit een beetje verkoeling gaf. Soms stopten we bij een beekje om onszelf op te frissen. Tijdens het eten legden we bananenbladeren op de grond en aten we stickyrijst (kleefrijst waar je met je handen een balletje van draait en in de saus of curry doopt) met verschillende Laoliaanse gerechten. De stokjes waar we mee aten waren van bamboo gemaakt. Het eten tijdens de trekking was heel traditioneel en niet te vergeten:lekker!
De eerste nacht hebben we middenin de jungle geslapen. In het donker zijn we nog even rond gaan lopen. Helaas geen wilde dieren gezien (op een afdruk van een klauw van een beer na), maar ontzetten kunnen genieten van de junglegeluiden en de rust van de natuur. De tweede nacht hebben we in een dorpje geslapen. Het dorpje bestond uit een aantal gezinnen met ontzettend veel kinderen, een kudde buffelo's, honderden kipjes en ganzennestjes, kleine zwarte hangbuikzwijntjes en hier en daar een poes of hond. Het dorp bestaat uit twee stammen (uit Laos en uit China) die de regering bij elkaar heeft gezet, zodat er een school gebouwd kon worden zodat alle kinderen in de buurt van een school waren om les te volgen. Met mijn sarong om me heen gebonden kon ik mezelf wassen in de rivier (waar alle locals zichzelf wassen). Ik kan me steeds beter aanpassen aan de Aziatische cultuur en schrik niet meer van de vieze w.c.'s, het wassen in een rivier of slapen tussen de muggen.
De trekking was een prachtige ervaring die mijn droom heeft uitlaten komen om ooit nog eens in een echte jungle te mogen lopen endaarbij gaat de opbrengst van de organisatie ook nog eens voor 1 derde naar het dorp.

Vervolgens ben ik een stuk naar het midden van Laos afgereist. Reizen is hier een stukje duurder en zeker minder comfortable als in Thailand. Zo zat ik in een bus als enige westerling. De bus werd voller en voller gepropt met mensen kinderen en tassen vol met eten. Aangezien er geen nee wordt gezegd als de bus vol zit worden er plastic tuinstoeltjes in het gangpad gezet en kinderen op schoot genomen. Na een lange vermoeiende busreis ben ik een nacht in een dorpje geweest waar ik de volgende dag een boot heb genomen naar , let op: Muang Ngoi. Een prachtige boottocht van vier uur over de rivier Nam Ou. Dat is een stuk smallere en kortere rivier dan de Mekonrivier. Een tocht die niet iedere backpacker neemt, omdat de Mekon toegankelijker is.

Muang Ngoi
In het dorp (dat alleen te bereiken is over de rivier en dus geen auto's rijden) ben ik vier dagen gebleven. Het eerste dorp was voornamelijk ingericht voor touristen. Leuke barretjes, restaurantjes en bungalow's met je eigen hangmat.een heerlijk ontbijt en dinnerbuffet voor 2 euro, waar iedereen bij een kwam. Vanaf dat dorp was er de mogelijkheid verschillende dorpen te bezoeken die verder het land in lagen. In het dorp waren vrouwen en mannen wol aan het spinnen, manden aan het vlechten en kleden aan het weven. Vrouwen in sarong wasten zich middenin het dorp bij de kraan, kinderen liepen in hun blootje rond en ook hier scharrelden kipjes in het rond. Samen met mijn reismaatje Marion (uit Frankrijk) hebben we een traditioneel feest bij kunnen wonen, omdat dat zich daar toevallig plaatsvond. Keiharde muziek, LaoLoa (zelfgebrouwen rijstwiskey) en eten maakte het feestje compleet. De redden voor een feestje was er eigenlijk niet, maar gezellig was het wel!

Luang Prabang
Samen met Marion ben ik naar Luang Prabang gereist. Dit is een mooie (door UNESCO beschermd), oude stad met overal prachtige tempels en gebouwen in Franse stijl. Overal kun je terecht voor een stokbroodje, scandinavische café's en Franse restaurants. We zijn een dagje naar een prachtige waterval gegaan, hebben om 6 uur smorgens de monnikken voedsel gegeven en een aantal tempels bezocht. Vervolgens ben ikzelf doorgereist naar Vientienne (de hoofdstad) waar ik drie dagen een beetje heb rondgesnuffeld en foto's gemaakt.

Kong Lo cave en Pakse

Toen het nieuwjaarsfeest in Laos begon, kon ik niet meteen door naar de plaats waar ik eigenlijk heen wilde, alle bussen waren volgeboekt door locals die het feest met familie wilden vieren. Uiteindelijk ben ik uitgkomen in Ban Kong Lo. Dit is een dorp die de Kong Lo cave bezit waar een rivier doorheen loopt. 7,5 km vaar je door een donkere grot om vervolgens aan de andere kant van de berg uit te komen waar weer een nieuw dorp is. Tegelijkertijd was het nieuwjaarsfeest in volle gang en hebben we dit met de mensen uit het dorp gevierd. Hier heb ik Jenny, Jonas, Willem, Marinanna en Sonja leren kennen (allemaal uit verschillende landen uit Europa). Aangezien het zo goed klikte en iedereen ongeveer hetzelfde plan had zijn we met zijn alle naar Pakse afreist. Weer op zo' n typisch Laos manier. De eerste 5,5 uur in een tuktuk pickup, waar vrouwen, mannen, kinderen en kippen worden ingeladen. Niets is te gek: kinderen krijgen de borst, mannen hangen aan de buitenkant van de tuktuk en nu en dan moeten we stoppen, omdat de tuktuk oververhit is. Vervolgens hebben we een andere bus genomen die ons na 7 uur in Pakse afzette, wat een tocht! De volgende dag hebben we uitgebreid het nieuwjaarsfeest gevierd (derde en laatste dag). De manier waarop zij dit doen is een stuk veiliger dan hoe wij nieuwjaar vieren. Hier worden de emmers met water gevuld, waterpistolen geladen en tuinslangen aangesloten. De muziekvolume knop opengedraaid en glazen Laolao bier uitgedeeld. Iedereen die op straat liep werd natgegooid, soms hele emmers water over je hoofd. Het valt me op hoe goed de sfeer is. Ook al is iedereen flink aangeschoten, niemand doet moeilijk, niemand maakt ruzie.

Geluk bij een ongeluk?
Een iets minder leuke ervaring was de rit op de brommer. Het plan was om met drie vrienden een rondrit te maken van drie dagen. Op de eerste dag ging het mis. Het probleem was dat 1 van mijn vrienden midden op de weg stopte om te kijken naar een dorp waar een feest gaande was. Mijn andere twee vrienden konden hem maar net ontwijken. Ik kwam als laatste aangereden, zag hem te laat, probeerde hem te ontwijken, maar hierdoor kwam ik in de berm terecht die vol lag met stenen. Ik ben met brommer en al over de grond gegleden en rolde een aantal meter van mijn brommer vandaan. Binnen no time stond het hele dorp om me heen. Niemand sprak engels, iedereen wilde mijn wonden zien en sommige raakten ze zelfs aan. Verschrikkelijk, op dat moment wilde ik alleen maar naar het ziekenhuis. Mijn vrienden hebben een tuktuk geregeld en samen met hen en twee locals ben ik naar het dorpsziekenhuis gebracht. Ook hier sprak niemand engels. Vier zusters begonnen mijn wonden aan alle kanten schoon te maken. (Ik had grote schaafwonden op mijn knie, arm, schouder en kleine wondjes op mijn handen). Mijn heup was er slechter aantoe. Hier hebben ze (zonder aankondiging of verdoving) met een botte naald, 8 hechtingen gezet. Op dat moment heb ik alles maar laten gebeuren, mijn vrienden hebben mijn hand vastgehouden en me afgeleid. Het was echt een hele shock, maar dat merkte ik pas achteraf na een paar dagen. We zijn terug naar de grote stad gegaan en hebben daar een luxe hotel genomen, met schone bedden, airco, een mooie badkamer, tv en koelkast. Hier heb ik me een paar dagen laten verzorgen door Jenni, zij was zo lief voor me en heeft elke dag mijn wonden schoongemaakt en me overal mee geholpen. Van normaal verband en steriel gaas hebben ze hier niet gehoord. Het meeste geode spul wat ik heb kunnen gebruiken kwam uit de ehbo koffertjes van andere backpackers. Daarnaast heb ik twee verschillende verpleegsters ontmoet (ook backpackers) die de voortgang van mijn wonden in de gaten hebben gehouden en uitleg gegeven hoe ik deze het beste kan verzorgen. Op dit moment is het een week geleden gebeurd, mijn wonden hebben eindelijk een korst (voorheen waren ze open, maar moest ik ze bedekken tegen vuil en insecten en plakten het verband steeds vast aan de wond, heel frusterend), de hechtingen zien er goed uit en kan ik over een dag of 4 verwijderen. Ik he been antibioticakuur en die slat ook goed aan! Geen ontstekingen gelukkig. Ik moet zeggen dat ik geluk bij een ongeluk heb gehad. De helm was namelijk gedeeltelijk doormidden, als ik deze niet gedragen had was het misschien we landers afgelopen. (er zijn hier maar weinig mensen die een helm dragen)

Zuid Loas: vierduizend eiland
Na twee dagen luxe in een hotel, werd het tijd om naar het zuiden af te reizen. Met hetzelfde groepje zijn we naar de vierduizend eilanden gegaan. Dit is een gedeelte in de mekonrivier waar allemaal kleine (onbewoond en zo klein dat je er soms overheen kan springen) bij elkaar liggen. Drie ervan zijn groot en bewoond. Ik bevind me op Don Det. Ik kan dit eiland omschrijven als een super chill relaxing place. Dat was net wat ik nodig had om te herstellen van mijn wonden. Ik doe dan ook niet veel hier. Mijn dagen bestaan voornamelijk uit ontbijten, internet, lezen, lunchen, kaarten, in onze hangmat liggen en eten bij het Indiase restaurant. (Want aangezien ik niet super onder de indruk ben van de Laos keuken, zijn we in de afgelopen tien dagen al zeker 6 keer India's gaan eten) De eerste avond hebben we met locals feest gevierd (er was iemand uit het dorp een jaar gelden overleden en dat werd hier groots gevierd), de tweede avond hebben we een groot kampvuur op het strand gemaakt (binnen no time zaten we daar met 30 andere backpacker), de andere avond was er een special avond op een organische boerderij, waar we voor 5 euro een stuk pizza en brood uit een klei oven kregen, met een lekkere salade en een stuk brownie als toetjes en we konden ook nog eens onbeperkt coctails drinken. Ik kom hier steeds weer mensen tegen die ik eerder al tegen ben gekomen. Zo speel ik weer een potje kaarten met Marion, maak ik grapjes met het Engelse Koppel die ik eerder heb ontmoet en maak ik ook weer nieuwe vrienden. De zonsondergangen zijn hier adembenemend. Aan de ene kant gaat de zon onder, aan de andere kant zie je bliksem door de wolken en soms worden we verkoelt met een flinke regenbui. Van mij mag het, overdag is het soms 40 graden en kan ik maar weinig doen, dus als het savonds afkoelt is iedereen weer fit en blij en kan de avond beginnen! Ik vermaak me hier prima, maar toch wordt het tijd verder te gaan. Morgen vertrek ik met Jonas naar Combodja. De anderen gaan allemaal naar andere bestemmingen.

Het wordt tijd om Laos vaarwel te zeggen. Ik heb Laos als zeer puur en ongerept ervaren. Er is nog maar weinig invloed van toerisme op sommige plaatsen. Hierdoor heb ik veel meer contact gehad met de locale bevolking. Mensen nodigen je uit om samen te eten en te drinken en zijn super vriendelijk. Ik ben onder de indruk geraakt van de primitieve omstandigheden waarin mensen leven. Ik ben onder de indruk van de prachtige natuur en de mooie rivieren.

Ik ben nu bijna drie maanden onderweg en heb nog een lange tijd te gaan. Het soloreizen vergaat me uitstekend. Er zijn zoveel mensen alleen aan het reizen (nog meer dan koppels), waardoor ik eigenlijk nooit alleen hoef te zijn (tenzij ik daar zelf voor kies) en ik kan mijn plan zo vaak bijstellen als ik wil. Ik loop op dit moment een beetje achter op schema, dus ik ga het niet meer halen om eind mei naar Australie te vliegen. Daarnaast vind ik Azie nog veels te leuk en het is goedkoop. Ik blijf dus nog een tijdje in Azie J

Voor iedereen in Nederland (of waar dan ook) heleboel groetjes, liefs en peace!

Laatste weken in Thailand

Anders dan anders...
Mensen die mij kennen weten hoe ik kan genieten van de kleine dingen in het leven. Zo ook tijdens mijn reis. De ene backpacker komt ergens op een nieuwe bestemming aan, zoekt uit wat er te doen is en gaat op avontuur met een (meestal) georganiseerde trip. Ik daarin tegen, heb me de afgelopen 5 weken vermaakt met een paar Thaise vrienden die ik in Pai gemaakt heb. Een georganiseerde kookcursus zat er voor mij niet bij. Iedere ochtend (of middag) kon je mij vinden op de locale foodmarket, tussen de locale bevolking, op zoek naar verse groenten, tofu en fruit om dit vervolgens aan het eind van de middag te bereiden tot een heerlijke maaltijd. De meeste avonden bracht ik door in een guesthouse, samen met mijn Thaise vrienden en backpackers die in dit hostel verbleven hebben we heel wat heerlijke maaltijden bereid. Soms wel 4 tot 5 uur in de keuken, onder het genot van een biertje en gitaarmuziek.
Zodra alles klaar was, werden de schaaltjes op tafel gezet, kaarsen aangestoken en kon iedereen van de schaaltjes snoepen. In Thailand schep je niet een eigen bord op en zelf een kom soep zet je in het midden zodat iedereen met een lepel eruit kan eten.

Dat ik 6 weken op dezelfde plek ben gebleven is misschien anders dan anders. Ik heb hierdoor meer van de Thaise cultuur kunnen proeven en zien. Daarnaast had ik alle tijd om mijn grote hobbies uit te oefenen: koken, fotograferen, sieraden maken (en zo nu en dan een flink stuk mountainbiken).

Pai...
is te omschrijven als klein touristisch stadje, die zichzelf zo bijzonder maakt door de bijzonder getalenteerde kunstenaars die zich daar gevestigd hebben. Als je mooie spullen wilt kopen, een goeie tattoo wilt laten zetten en in op unieke wijze ingerichte koffiehuisjes wilt lunchen ben je in Pai op het juiste adres. Buiten het centrum kun je met een scootertje watervallenen dorpjes bezoeken, wandelingen maken door de bossen (en als je wilt op een olifant), een goeie massage nemen of naar de warmwaterbronnen om een warm bad te nemen.

Binnen die 6 weken ben ik nog eens terug gegaan naar Chiang Mai (de stad waar ik mijn tekenlessen genomen heb). Het duurt 3 uur om daar te komen, in een minibusje, over een helse weg met enorme kuilen en bochten! De reden om terug naar Chiang Mai te gaan isvoornamelijk omdat ik zoveel van deze stad hou.Ik heb wat vrienden bezocht die ik daar eerder gemaakt had, geshopt voor mijn sieraden en wat ingredientenom zelf muesli te maken. Ik heb vier heerlijke dagen gehad, genoten van de mooie oude binnenstad en weer wat aardige mensen ontmoet.

Meah hong song province
Ook heb ik in deze periode een motortrip van 5 dagen gedaan richting de Birmeense grens.
Aller eerst heb ik Sopong bezocht. Hier heb ik een boottochtje door een grot gemaakt. Vervolgens doorgereden naar Meah Hong Song (een stad in het noorden), waar nog niet teveel touristen komen. Hier heb ik voornamelijk tempels bezocht (met Birmeense invloeden). Het toppunt van de trip was toch wel een klein dropje bovenop een berg. Dit dorpje wordt gefinancierd door de koning en hierdoor is het super goed onderhouden. Het bestaat uit 1 lange straat met kleine houten huisjes op palen, geen auto's, geen fietsen, alleen maar kippen en poezen. Als je het straatje uitloopt kom je bij een groot blauw meer, omringt met dennenbomen. Met een bamboovlot heb je een prachtige avond tijdens de zonsondergang! Om 21.00 uur gaat alle electriciteit uit en na een heerlijke maaltijd in het enige restaurant, zie je overal op de veranda;s en in de tuintjes van de bevolking, kaarsjes branden. Echt een magische belevenis.

Na 60 dagen brak helaas de dag aan om vaarwel te zeggen...

Dag Thailand, Hallo Lao..op naar een nieuw avontuur!

Van Zuid naar Noord

Er is alweer meer dan een maand voorbij sinds mijn laatste verslag..wat gaat de tijd snel. Op dit moment ben ik bijna 7 weken aan het reizen door Thailand.

Even een kleine update over mijn ervaring in het zuiden. In Koh Tao ben ik in totaal 9 dagen gebleven. Ik heb een ontzettend goeie tijd daar gehad. Mijn kamer deelde ik met Marjolijn (die inmiddels weer terug is in Nederland). Na Koh Tao ben ik met een nachtboot naar Krabi gevaren. Een hele ervaring als je je bedenkt dat de vloer volgelegd was met matrassen, de zee ontzettend wild was en ik in totaal wel 12 uur onderweg was om naar de plaats van bestemming te komen: Krabi.

Nou had ik me eigenlijk helemaal niet voorbereid op Krabi, ik had geen plan. En dus tijdens het reizen heb ik hier en daar wat rondgevraagd en ontmoette ik een Spaans meisje met wie ik naar Tonsa ben gegaan. Ook dit kostte ons een paar uur om er te komen, maar dat was het zeker waard. Tonsa is een klein plaatsje aan het strand. Op een breedte van 600 meter staan verschillende reggaebarretjes waar elke avond live muziek werd gespeeld, vier restaurantjes met heerlijke verse vis op het menu (zelfs haai) en het strand ligt tussen grote hoge rotsen. Over het algemeen komen hier da nook backpackers met een grote liefde voor klimmen. Ik heb drie heerlijke dagen hier gehad, niet veel gedaan hoor. Gewoon lekker ontbeten, liggen zonnen, fruitshakje drinken en savonds lekker eten en naar een leuk barretje met blote voetjes op de vloer, liggen op een matje...

Vervolgens ben ik naar Koh Lanta gegaan. Samen met mijn Spaanse maatje een bungalowtje gehuurd en twee fietsen. De redden om naar Koh Lanta te gaan was dat ik dichterbij Phuket wilde zijn, aangezien ik de 17de mijn vliegtuig moest halen. Maar ik was zo in de relaxtvibe van Tonsa dat ik niet goed had gekeken op de kaart en eigenlijk veel verder weg was van Phuket! Ach ja, no worries. Koh Lanta was voor mij een periode om echt even te relaxen en even niet teveel andere mensen om me heen te hebben. Ik ben ongeveer drie dagen gebleven en heb daarna afscheid genomen van mijn maatje, die de andere kant opging. Op naar Phuket!

Phuket was een hele goeie ervaring voor mij. Ik ben hier maar twee nachten gebleven, maar dit was voldoende om de oude stad op mijn gemak te bekijken. Ik sliep in het hotel waar opnamens zijn gemaakt voor de film ' The Beach' met Leonardo Di Caprio (als ik tien jaar geleden geweten had dat ik ooit een soort van in de buurt van Leonardo zou komen, had ik dat niet kunnen geloven). Het hotel was prachtig, in Portugese stijl en heel oud. Ik had een grote kamer voor mezelf (voor maar 180 baht= 4,50 euro). Deze twee dagen ben ik echt alleen geweest. Ik ben voor het eerst alleen uit eten geweest en een biertje gedronken in een bar. Overdag heb ik de stad verkent met mijn camera. Omdat er veel kunstenaars wonen en de gebouwen in Portugese stijl gebouwd zijn kon ik me helemaal uitleven met mijn camera! Ik heb heerlijk genoten en voelde me echt wel stoer toen ik later naar de bus liep met mijn backpack op mijn rug en mijn zonnebrilletje op.

17 februari: dag zon, zee en strand. Dag warme avonden, feesten, duiken en Nederlandse vrienden. Vaarwel drukke toeristische stadjes, straatjes en stranden.

Hallo prachtig noord Thailand met je groene bergen, lieve bevolking, spannende keuken, koude nachten, hippie cultuur en vegetarische restaurants...

De eerste week in Noord Thailand heb ik doorgebracht in Chiang Mai. Chiang Mai is de de op 1 na grootste stad van Noord Thailand en is met name bijzonder door zijn oude binnenstad. Alleen hier al bevinden zich 36 actieve tempels, de ene nog mooier dan de andere. De oude stad bevind zich tussen de oude stadsmuren, afgezonderd van de grote nieuwe stad. Ik ben meteen verlieft geworden op Chiang Mai. Na de eerste nacht in een wat minder leuk hostel ben ik met mijn backpackie op gaan zoeken naar een ander onderkomen. Zonder het echt te weten liep ik naar de oude stad en heb ik met geluk een heel goed onderkomen gevonden. Op straat kwam ik een meisje van mijn leeftijd tegen en vroeg haar of zij iets wist. Zij bracht me naar Noina artstudio, een thaise vrouw die teken- en schilderlessen geeft, verhuurt bedden voor 100 baht per nacht (2,50 euro). Hier heb ik een heerlijke tijd gehad. Samen met nog twee Fransen en de eigenaresse heb ik zoveel lol beleeft, tekenlessen gevolgd, uren doorgebracht voor de artgallerie met een biertje en heerlijk uit eten geweest. En ook al scheelden we 10 jaar met elkaar, we hebben de grootste lol gehad..

Maar er zijn meer redenen om van Chiang Mai te gaan houden. In het gebied waar ik verbleef kom je in elke straat wel een goed eettentje tegen. Overall kun je vegetarisch eten voor een spotgoedkoop prijsje (vergeleken met het zuiden). Als je het nog goedkoper wilde, hoefde ik maar een paar straten door om in een groentenmarkt terecht te komen, waar ik mijn verse fruitjes haalde en mijn gember om thee te zetten. De oude stadsmuur bevind zch langs een riviertje en scheidt de wegen in twee richtingen. Om van de ene richting naar de andere te kunnen, moest je over 1 van de vele bruggetjes. Maar hoe rustig de kleine straatjes in de oude stad, hoe ongeloofelijk druk de grote weg langs de oude muur. Maar Mirjam als getraind spinner, ervaren Hollandse fietser, trotseerde alle auto's, soms met handen in de lucht of luid bellend, maar ik heb het overleeft!
In Chiang Mai heb ik nog meer bijzondere mensen ontmoet. Sarah uit de US, een meisje dat in Chiang Mai Engels lesgeven gaat studeren en Greg(US) en Gerred (Duitsland). Maar ook mijn lieve vrienden Merel en Ingmar, die toevallig ook in Chiang Mai waren! Heerlijk om even de tijd te hebben om goed bij te kletsen, ervaringen uit te wisselen en even lekker Nederlands te praten!!

Over het algemeen heb ik niet zoveel gedaan in Chiang Mai. Menig tourist komt hier voor een Thaise kookcursus, jungletrekking, yoga of massage cursus of een bezoek aan 1 van de bergvolken. Ik (daar in tegen) heb me uitstekend vermaakt met simple dingen. Op mijn fietsje de stad verkennen, hier en daar een bakkie koffie drinken en een praatje maken met mensen op straat. Ik ben ontzettend gelukkig geworden toen ik via via te horen kreeg dat ze kralen verkochten in de chinese stad en hier een boel van heb ingeslagen (aangezien ik al mijn tangetjes ed bij me heb). Mijn favoriete plek in Chiang Mai was in de tin van een Boedistische temple. Ik ben hier meerdere keren gaan zitten, met of zonder mijn kralen en voelde me zo gelukkig en rustig. Hierdoor heb ik besloten om een tweedaagse training te doen in een boedische tempel samen met Greg.
De training was voornamelijk gebasseerd op het uitleggen van de basis van het boedisme, het leren van drie verschillende meditatietechnieken en je mocht 24 uur niet spreken (om tot jezelf te kunnen komen). Ik ben ontzettend blij dat ik dit gedaan heb. Ook al was het soms ontzettend moeilijk. Stel je voor, om 5 uur smorgen komt de monnik met een grote bel aan je deur staan. Hij blijft hierop slaan totdat je het licht van je kamer aandoet. Vervolgens wordt je kamergenoot wakker, maar je weet niet wie er eerst gaat douchen (omdat je niet mag praten). In het donker drink je buiten een kopje thee om warm te worden en ga je naar de meditatieruimte. Hier mediteer je ongeveer 1,5 uur. Dat lijkt misschien makkelijk, maar mediteren is een hele worsteing. Voornamelijk omdat je 1,5 in dezlfde positive zit en je moet proberen je hoofd leeg te houden. Denk je bijvoorbeeld aan de pijn in je been, dan moet je in je hoofd denken: voelen, voelen, voelen. Denk je aan problemen thuis dan moet je in je hoofd opzeggen: denken, denken, denken. Net zo lang totdat je weer geconcetreerd bent om verder te mediteren. 1 keer mochten we zelf een plek uitzoeken voor de meditatie. Aangezien i keen natuur liefhebber ben, ging ik onder een boom zitten. Na 10 minuten begon het gekriebel al. In eerste instantie dacht ik aan gewoon wat vliegen, maar na 15 minuten hield ik het niet meer en opened stiekem mijn ogen: mieren, mieren en nog eens mieren. Over mijn benen, armen en onder mijn shirt. Maar ik mocht niks doen dus ik bleef een half uur doodstil zitten en dacht alleen maar: voelen, voelen, voelen. Het was een hele strijd met mijn binnenste, maar daarna voelde ik me zo sterk en zo relaxt dat ik het volgehouden had! Echt gaaf!

Oke en hoe ging het verder die ochtend. Dan gaat iedereen naar buiten, krijg je een kommetje rijst en geef je dit aan de monnik (een monnik leeft van de offers van de bevolking, aangezien zij zelf niets kopen. Er zijn dan ook een heleboel winkels waar je pakketten kunt kopen met eten of toiletartikelen die de mensen aan de monniken geven. Zij doen dit omdat zij de monniken alle rust en ruimte willen geven om door te gaan met het bestuderen van het boedisme en hen te motiveren op deze manier te blijven leven). Na de offering aan de monniken, mag je zelf gaan eten. Alles gaat zwijgend, 20 mensen in witte gewaden in een rij om een kopje rijstsoep te krijgen. En dan begint het shanten. Hardop dank je de boeren voor het verbouwen van het eten en zeg je hardop dat het eten bedoeld is omdat je lichaam het nodig heeft en niet om mooi te zijn, voor plezier of wat dan ook. Boedisten zijn erg bewust van de ongelijkheid in de wereld en staan hier iedere dag meerdere keren bij stil. Na het shanten mochten we eindelijk eten. Het was 7 uur.

Tijdens deze training heb ik Gerred ontmoet. Een jonge jongen uit Duitsland. Samen met Greg en soms met Sarah hebben we af en toe een biertje gedronken, over de nachtmarkten gewandeld en samen gegeten. Ook de nachtmarkt is een bijzondere gewaarwording. Oke het is heel toeristisch, overall in de straten stalt de bevolking hun zelfgemaakte goederen uit om te verkopen. Anders dan in het zuiden, zijn de mensen minder opgefokt en juist heel vriendelijk. Onderhandelen gaat veel relaxter en zonder kibbelen. Na 7 dagen werd het tijd om deze heerlijke stad te verlaten en door te reizen naar mijn volgende bestemming waar ik ow zoveel goeie verhalen over heb gehoord: Pai. Ongeveer 2,5 uur van Chiang Mai vandaan ligt dit kleine stadje. Ook Gerrid en Greg zijn hierheen gegaan en hebben we in hetzelfde guesthouse overnacht. Ieder zijn eigen bungalow aangezien dat maar 200 baht per nacht was (ongeveer 5 euro).

Op dit moment ben ik nog steeds in Pai. Dat betekend dat ik nu bijna 3,5 week hier ben...Waarom ik hier nog steeds ben, wat de drijf is om zolang ergens te blijven en wat ik hier zoal doe is een verslag voor de volgende keer...

Ik denk dat jullie wel even zoet zijn met dit verslag :)

En voor iedereen:

Geniet van iedere dag

sta op met een lach

Denk niet aan gisteren

of morgen

want dat zijn onnodige zorgen

Waardeer de kleine dingen in het leven

want dan kun je liefde geven

Love and peace....Mirjam

Het eilandleven en meer...

Lieve luitjes!

Hier EIND-DE-LIJK een berichtje uit het verre Azie!
Precies twee weken geleden ben ik aangekomen in Bangkok. Bangkok, de stad waarvoor ik door zoveel mensen ben gewaarschuwd: een stinkende, drukke, warme stad waar je zo snel mogelijk weer vandaan moet. Nou daar denk ik nu wel anders over!

Na een vliegrit van 10 uur was ik blij dat ik eindelijk mijn backpackie van de band kon grijpen en het vliegveld uit kon lopen. Een goedkope vlucht is prima, maar 10 uur lang, zonder tv'tje en beenruimte gemaakt voor hele kleine mensen was ik het wel een beetje zat (gelukkig heb ik een aantal uurtjes kunnen slapen) Al gelijk kwam er iemand naar me toe die vroeg of ik een taxi wilde delen naar Ko San Road (de bekende drukke straat in Bangkok waar alle hotels en uitgaansgelegenheden zijn) Nou prima de prima, samen in de rij voor een taxi gaan staan. Toen ik nog een jongen alleen zag staan heb ik hem uitgenodigd bij ons in de taxi te komen en dit hoorde een andere jongen ook nog, dus die is er ook bij gesprongen. De volgende 2 dagen met zijn alle opgetrokken, samen gegeten en een beetje gesightseed.

Bangkok is inderdaad druk, rumoerig en warm! Maar het is beter te omschrijven als bruisend, levend en geurig! Overal staan kraampjes waar je eten kan kopen: van geroosterde sprinkhanen (jaja die heb ik ook op!) tot zakjes verse fruitjes (van papaja tot watermeloen), geroosterede kipspiesjes tot plakrijst met mango! Overal kun je verse fruitshakes kopen (voor 50 cent) met of zonder yoghurt. Een van de jongens heeft een paar jaar in Bangkok gewoond dus hij heeft ons meegenomen in een boot, naar een nachtmarkt waar je om de paar meter pingpongshows en gogoshowskrijgt aangeboden (te ranzig voor woorden, als je wilt weten wat dat is, google het gerust, maar ik laat me er even niet over uit). Prostitutie is hier de normaalste zaak van de wereld en ook travestiten (ladyboy's) kom je overal tegen.

Na twee dagen kreeg ik een smsje van Samantha, die mij iets leuks wilde vertellen. Ik heb haar gelijk gebeld en toen bleek zij een Daan 2 uur van Bangkok vandaan te zijn. Een aantal uren later rende ik op mijn slippetjes op ze af en kon ik ze een dikke knuffel geven! Na 3 maanden, hebben we 24 uur achter elkaar een woordenwaterval met ervaringen over elkaar uitgestort, want owow ow wat hadden we elkaar veel te vertellen, heerlijk! Lekker uit eten geweest, buckets gedronken (emmertjes met drank) en gewinkeld. Het was echt super, maar de volgende dag hebben we elkaar eind van de middag gedag gezegd. Sam en Daan naar het noorden, Mirjam gaat naar het zuiden! Zon zee strand, here I come, althans dat dacht ik!

Met een fruitshake in mijn hand en een zware backpack op mijn rug naar de bus gelopen. Een busrit van 12 uur heb ik goed kunnen overleven, gezellige mensen en een goeie tuk hebben ervoor gezorgd dat ik gezond en wel de boot op kon. Helaas begon het ineens als een mlle te regenen en toen ik samen met Remy en Sander de boot afstapte was het plaatje wat ik in mijn hoofd had een beetje verzopen :( Samen met Remy en Sander, twee nederlandse jongen die ik op de boot ontmoet heb, een super de luxe bungalow aan het strand gehuurd! En na een dag vol regen brak de volgende dag een prachtige warme zon door! Bikinie aan en zonnen maar! Ik heb op koh phanang een paar prachtige dagen gehad, vol gezelligheid, zon en goeie gesprekken. We hebben twee dagen een jeep gehuurd, waterval beklommen en onder het gekletter van de waterval in een soort meertje gezwommen ( bovenop een berg), vanaf een strand met eb een onbewoond eilandje bezocht (man man man adembenemend!) Heerlijk Thais gegeten ( ik ontbijt hier met vers fruit en yoghurt, lunch met een thaise papaya salade/ gambasalade of een heerlijke Thaise soep en als avondeten verschillende soorten curry, noodle salade enz enz) Het eten is spotgoedkoop. Voor een ontbijtje betaal je 1,50, lunch 2 euro en avondeten 3 euro. Slapen doe je hier voor 5 euro per nacht ongeveer. Na drie dagen werd het tijd om te gaan duiken. Via internet een Nederlandse duikschool opgezocht en een bootticket geboekt. 4 februari ben ik met de boot naar Koh Tao vertrokken. Na dagen lang met andere mensen te zijn geweest heb ik echt uitermate genoten van de 2,5 uur durende boottocht naar het volgende eiland. Aan de zijkant van de boot, beentjes bungelend over de rand, bikini aan en mp3 spelertje op...echt een emotioneel momentje hoor,lekker alleen, kijkend over de zee! Wat ben ik gelukkig!

En toen kwam ik aan op Koh Tao en daar ben ik nog steeds! Ik denk al bijna een week! De eerste dagen heb ik mijn duikbrevet gehaald. Die dagen ben ik veel opgetrokken met Gunter, een jongeman van 36, teamleider van een jongereninstelling (in Nederland)en ook maatschappelijk werker. Samen met hem heb ik en mountainbike gehuurd, ben ik een aantal keren uit eten geweest (super gaaf, een lopend buffet, met allemaal vlees, vis, groenten, noodles en sushi. Op tafel krijg je een klein BBQtje en een Fonduedingetje waar je zelf je eten op kan bereiden) en ben ik natuurlijk wezen duiken. Bij mijn duikcursus had ik eigen accomodatie, dus voor het eerst een kamer alleen gehad. Dat was echt even genieten hoor, lekker ff privacy! Het duiken was echt zo super gaaf! De eerste dag heb ik gelijk mijn theorie gehaald! In het zwembad hebben we alle technieken geoefend en de volgende dag gingen we de zee in! Ik vond het best spannend omdat ik niet wist hoe ik zou reageren op het diep onder water zijn, maar het was een geweldige ervaring! Het leven onder water is prachtig, een totaal andere wereld, zo kleurrijk en onaangetast! Ik heb op 4 verschillende plekken gedoken, de ene nog mooier dan de andere. Je kunt het vergelijken met een aquarium. Allemaal kleine en grote gekleurde vissen, rare, mooie bloemen en potten die open en dicht gaan. Een zachte stroming die je laat meevoeren. Je voelt je gewichtloos, alsof je in de ruimte bent, alles gaat trager, je kunt je op allerlei manieren bewegen...zo heerlijk, maar ook wel moeilijk hoor. Je evenwicht behouden, zorgen dat je het koraal niet aanraakt met je flipper, tegen de stroming in zwemmen zonder moe te worden en je ademhalig stabiel houden) Ik had een klein ongelukje gehad met de mountainbike de dag ervoor en had dus een wond aan mijn knie, waardoor die kleine visjes steeds met hun bekje de wond probeerde schoon te maken, grappig gevoel gaf dat haha! Maar 1ding is zeker, dat duiken dat is echt helemaal mijn ding en ik ga dat echt nog vaak doen nu ik mijn brevet heb! Zo Gaaaaaaf!

De Nederlandse jongens Remy en Sander heb ik ook nog opgezocht hier. Die duiken bij een andere instelling, dus samen met hen en nog wat anderen uit eten geweest, heel gezellig allemaal. Toen ik na de duikcursus Gunter vaarwel had gezegt was ik weer ff alleen, maar niet voor lang!
Ik was lekker aan het wandelen over het strand toen er een meisje achter me liep. Ik vroeg har waar zij heen ging en aan haar accent te horen bleek zij ook Nederlandse te zijn. Marjolein was net aangekomen op Ko Toa en had accomodatie in de buurt. Het klikte meteen dus gelijk een afspraak gemaakt om die avond samen te eten, de volgende dag trok ik bij haar in op haar kamer! Super leuk om weer is met een meid op te trekken! Die dag heeft Marjo ook een fiets gehuurt, dus lekker wezen shoppen! Die nacht zijn we samen met Daan (een jongen die met Marjo de duikcursus gaat doen) naar de fullmoonparty gegaan!!! De Fullmoonparty is hier een begrip op zich. Een korte omschrijving: een groot stand, midden in nacht, overal verschillende dj's, duizende feestende mensen, drank in overvloed, vuurwerk, kortom 1 groot feest! We vertrokken om 7 uur s' avonds en kwamen de volgende dag om half 11 s'morgens weer op ons eiland aan, maar ach tijd speelt geen rol, verplichtingen zijn hier ver te zoeken dus dat maakte allemaal niet uit.

Dat was gisteren..vandaag houden we een lekker rustig dagje. Beetje fietsen, winkelen en misschien later een lekkere thaise massage...worden jullie al jaloers?

Het eilandleven heeft iets verslavends! Ik dacht van te voren dat ik na de duikcursus direct weer door zou gaan naar een volgend eiland, maar ik hou van Koh Tao en blijf iig nog een paar dagen. Het is hier zo relaxt! Ik heb iig een ticket geboetk op de 17de richting het noorden van Thailand. Met het vliegtuig vlieg ik binnen 2,5 uur uur en dat scheelt me drie dagen met de bus (kost me 65 euries)

Nou lieve mensen, kleed je goed warm aan, want dat is wel nodig zo te horen ;) jammer dat ik dat allemaal moet missen ;)

Tot de volgende post!

Eerste post: Nu nog vanuit Nederland

Kun je het je voorstellen? Over 16 dagen rond deze tijd rijd ik naar het vliegveld in Dusseldorf. Een dag later sta ik in Bangkok, en hoe!

In mijn eentje, met een mega volle backpack en de lonely planet in mijn hand...op zoek naar avontuur!

Mijn planning zal ik een beetje globaal weergeven, want die staat ook niet echt vast. Ik heb een enkele reis Bangkok geboekt (26 januari) en vier maanden later (29 mei) een enkele reis Bali Indonesie naar Darwin Australië. Wat daar tussenin gebeurt..Geen idee. I'll just go with the flow en zie wel wat er op me pad komt.

Wat wel een beetje vast ligt is dat ik in ieder geval naar Laos, Cambodja, Maleisië en Indonesië wil. Daarnaast heeft mijn reis wel een echt backpack gehalte, maar als ik daar iets zou kunnen doen voor de mensen dmv vrijwilligerswerk sta ik daar zeker voor open (ik ben en blijf een social worker). Ik heb ook besloten om mijn duikbrevet te gaan halen in Thailand, zodat ik voor de rest van mijn reis overal kan duiken.

Voor Australië heb ik een werkvisum van een jaar. Mijn plan is om in het begin een tijdje bij een vriendin (Jannie) te verblijven in Darwin. Jannie is Nederlands en woont al enige jaren in Australië. Vier jaar geleden heb ik haar al eens opgezocht dus het wordt tijd voor een reunie. In Darwin ga ik ook werken om vervolgens verder te reizen. Op mijn wensenlijstje staat zowieso een stuk westkust en Melbourn. Hoe lang ik weg blijf hangt helemaal af van het werk dat ik vind om rond te komen en hoe erg ik thuis ga missen..

Tot die tijd ren ik van hot naar her. Heb ik me helemaal in de ronde gewerkt en plan ik al mijn vrije uurtjes vol met afspraakjes met lieve vrienden en familie. Want men, nu het dichterbij komt realiseer ik me wel dat ik bepaalde mensen heel erg ga missen. Maar goed, als je iemand mist weet je ook wat diegene voor je betekend en is dat dan ook niet de reden van mijn reis? Om erachter te komen wat de betekenis van het leven is en wat ik belangrijk vind? Juist! Dus dat hoort er allemaal bij.

De voorbereidingen zijn nu wel een beetje gedaan. Ik heb een visum voor Thailand aan moeten vragen, een werkvisum voor Australië, mijn inentingen gekregen en verzekering en bankzaken geregeld. Nu is het alleen nog me verlekkeren op mooie reisverhalen, foto's bekijken van landen die ik ga bezoeken en kletsen met vriendinnen die ook (gaan) reizen.
Want hoe cool is het dat ik met mijn beste vrienden Samantha en Daniel ergens in Laos ga meeten en dat ik Merel en Ingmar ook ergens in Zuid Oost Azië of Australië ga zien, en dan zal ik ook nog eens Judith en Jannie in Darwin ontmoeten!

Wat lijkt de wereld dan klein ineens!

Op deze site zal ik zo nu en dan een update houden van mijn ervaringen, kunnen jullie berichtjes posten en foto's checken!

Check jullie later lieve mensen..Take care, I will too!